Rekognicja i translacja szczątków (1998)

Powódź, która w dniach 8-9 lipca 1997 ogarnęła znaczną część miasta Nysy, zalała również kryptę i spowodowała znaczne zniszczenia. Trumny drewniane rozpadły się; do wnętrza trumien metalowych, w których spoczywały doczesne szczątki zabezpieczone przed wilgocią, wapnem i węglem drzewnym, przedostała się woda.l Podobnie woda dostała się do skrzyń (drewnianych i metalowych), w których zabezpieczono cząstki znalezione przy szczątkach Matki Marii Merkert i Matki Franciszki Werner.

Podjęto starania o uzyskanie zezwolenia na ponowne kanoniczne rozpoznanie szczątków (rekognicję). W przypadku Matki Franciszki Werner wystarczyło zezwolenie biskupa miejsca.

Za zezwoleniem abpa Alfonsa Nossola, biskupa opolskiego, 11 września 1997 roku w Domu Macierzystym w Nysie otwarto cynkową skrzynię z cząstkami, które podczas ekshumacji w 1964 roku znaleziono przy szczątkach Matki Franciszki. Cząstki te oczyszczono, wysuszono i opieczętowano pieczęcią lakową biskupa opolskiego. Wszystkie naczynia szklane z cząstkami przechowuje się w Domu Macierzystym, w drewnianej skrzyni, również opieczętowanej pieczęcią lakową abpa Alfonsa Nossola.

Zabezpieczone cząstki mogą w przyszłości stanowić przedmiot kultu. Wśród nich znajdują się:

- cztery krzyżyki, w tym jeden drewniany z 14 relikwiami, tzw. pasyjka (jest ona widoczna na zwłokach Matki Franciszki, zdjęcie z 1885 r.),

- różaniec z krzyżykiem i medalem Matki Bożej Nieustającej Pomocy oraz wizerunkiem św. Alfonsa na odwrocie i 67 paciorków, niektóre łączone łańcuszkiem,

- medalik i czarna tasiemka jedwabna,

- kawałki paska skórzanego, kawałki materiału wełnianego z habitu i flauszu z kapelusza, część podeszwy z buta,

- kawałki drewna z pierwszej trumny, uchwyty, gwoździe, śruba, blaszane ozdoby, drut.

W dniu 2 marca 1998 roku w obecności delegata biskupa i członków Komisji Specjalnej dokonano rekognicji, czyli ponownego kanonicznego rozpoznania, oczyszczenia i osuszenia kości oraz tymczasowej translacji doczesnych szczątków do Domu Macierzystego. Natomiast 202 dni później, 19 września 1998 roku, przeniesiono je do nowego sarkofagu umieszczonego w lewej ścianie bocznej kaplicy Świętej Trójcy w bazylice św. Jakuba w Nysie.

W czasie powtórnego kanonicznego rozpoznania kości, po oględzinach czaszki antropolog stwierdził, że "osoba cierpiała na często powracające bóle głowy", przy czym wskazał na guzki występujące na potylicy. O częstych i silnych bólach głowy, które uniemożliwiały nawet dokończenie korespondencji, pisze Matka Franciszka w listach. Były one następstwem przebytego tyfusu, na których chorowała w 1846 r.

za: M. Margarita Gabriela Cebula CSSE, Matka Franciszka Werner 1817-1885, Współzałożycielka i druga przełożona generalna Zgromadzenia Sióstr św. Elżbiety, Nysa 2018.